Seryjni mordercy są wśród nas

Autor: Urszula Szczęch

Tytuł: Seryjni mordercy. Suma wszystkich lęków

Wydawnictwo: Psychoskok

Liczba stron: 132
Oprawa: miękka
Data wydania: 2018

ISBN: 978-83-8119-164-7 

Prawo do życia jest podstawowym i przyrodzonym, niezależnie od woli ustawodawcy, prawem przysługującym każdej istocie ludzkiej, dlaczego więc jedna istota ludzka odmawia tego prawa innej istocie ludzkiej. (s. 105)

Kto czyta kryminały, zaczytuje się w nich, ten uważnie śledzi modus operandi mordercy, najczęściej seryjnego, analizuje jego psychikę, bierze udział w profilowaniu i czynnościach śledczych. Ale to fikcja literacka. Rzeczywistość z kolei wcale nie odbiega od wyobraźni autorów, a bywa nawet bardziej przerażająca. Urszula Szczęch zafascynowana ludzką psychiką i nieodkrytymi jej stronami podjęła się tego trudnego tematu, czego efektem jest książka Seryjni mordercy – suma wszystkich lęków.

„Seryjny morderca” to powszechnie używane określenie osoby, która dokonała w odstępach czasu co najmniej trzech zabójstw. (s. 8)

To ogólna definicja, gdyż tak naprawdę nie ma żadnego pojedynczego wzoru, który wyłoniłby ten szczególny typ mordercy – seryjnego mordercę. Osobowość takiego człowieka, o ile seryjnego mordercę można nazwać człowiekiem, chyba raczej potworem, to kombinacja wielu czynników, w tym takich, których wcale nie brało się pod uwagę lub ich jeszcze ludzkość nie odkryła. Pomysłowość morderców, jeśli chodzi o cechy działania, jest naprawdę bogata i nie została jeszcze wyczerpana. Katalog zachowań prowadzący do śmierci ofiary wielokrotnego zabójcy wciąż jest otwarty. Warto zwrócić uwagę na zamieszczoną w książce tabelę Charakterystyka modus operandi, w której zamieszczono wyniki badań M. Dietza na temat cech działania tej szczególnej grupy przestępców. Zostały one przeprowadzone na 30 mordercach, którzy łącznie zamordowali 130 ofiar. Powiem tak, przeraża ich skala i okrucieństwo, a z drugiej strony interesuje i intryguje.

Dotarcie do tożsamości zamordowanej osoby i wykrycie sprawcy na podstawie znalezionych zwłok jest wyzwaniem dla kryminalistyki. (s. 115)

Trzeba zaznaczyć, iż problem istnieje od dawna, wystarczy wspomnieć choćby Caligulę czy Elżbietę Batory. Zjawisko seryjności zaczęło się „ujawniać” w połowie XX wieku na terenie USA. Od tamtej pory ten temat wzbudza ogromne zainteresowanie mediów oraz świata nauki. Jakby odpowiedzią na zainteresowanie ludzi jest ta niewielkich rozmiarów publikacja Urszuli Szczęch. To swoiste studium, podstawowe kompendium wiedzy o seryjnych mordercach rozpatrywane pod wieloma kątami. Wystarczy spojrzeć na spis treści, w którym całość publikacji została podzielona na trzy rozdziały: Psychopatologia seryjnego mordercy; Seryjni mordercy, leczenie czy kara śmierci?; Aspekt prawnokarny i kryminalistyczny.

Człowiek nie staje się zły z minuty na minutę. Przemiana zachodzi stopniowo, a zło „jest cierpliwe” i to jest jego największa siła… (s. 124)

Wokół książek cz. 154

Dziś ruszyłam w podróż. Najpierw autobusem…

Potem może pociągiem, na końcu na pewno czerwoniakiem.

W nim będę się rozglądała za takim miejscem:

Porcelanowy słoń

Autor: Ludwik Jerzy Kern

Tytuł: Proszę słonia

Wydawnictwo: Biblioteka Akustyczna

Lektor: Krzysztof Gosztyła

Seria: Seria z niezapominajką

Czas trwania: 4 h 51 minut

Rozmiar pliku: 100 B

Typ: MP3

Data wydania: 2018

ISBN: 978-83-272-4698-1

Na imię ma Dominik i jest słoniem.

Czy to Wam coś mówi? A przynajmniej tym nieco starszym czytelnikom? Dodam, że Dominik urodził się w fabryce porcelany… To główny bohater książeczki Ludwika Jerzego Kerna Proszę słonia. Znam tę historię z dobranocki. A że niedawno na portalu CzytamPierwszy.pl ukazał się audiobook z kodem do Virtualo.pl, to czym prędzej go sobie zamówiłam, by móc się przenieść do czasów dzieciństwa i dać zaczarować głosowi lektora i Dominikowi!

Teraz słoń będzie stał tutaj, proszę słonia.

Śliczny, porcelanowy słoń wpierw zdobił wystawę apteki, potem na wiele lat trafił na strych, aż znalazł go tam Pinio i zabrał zakurzoną figurkę do domu. I tak Dominik trafił do pokoju chłopca na półkę z książkami. Od tej pory Piotrek, czyli Pinio, codziennie opowiadał słoniowi różne rzeczy. Rodzice chłopca uznali porcelanowe zwierzę za ich sprzymierzeńca, gdyż słoń nie szczeka, nie miauczy, nie gryzie butów, nie drapie mebli, nie włazi na tapczan, nie siusia na podłodze, nie ma pcheł. I najważniejsze – nie rośnie. Taki porcelanowy, domowy pupil. Bezpieczny pupil.

Ojej, ale mnie gniecie!

Dominik od tej pory zaczął prowadzić regularny tryb życia, tak jak Pinio. Chłopiec trzy razy dziennie łykał po kilka witamin, gdyż był bardzo niski, rósł niewiele. Pewnego dnia zbuntował się po cichu i swoje pigułki zaczął wrzucać do… trąby Dominika! Słoń rozrastał się niezauważalnie dla siebie i całej rodziny. Wciąż coś go gniotło, uciskało, sprawiało mu ból. Aż któregoś dnia Pinio stwierdził, że jego porcelanowy przyjaciel jest o wiele większy, niż był na początku...

Może ty się dowiesz, skąd on te słonie bierze?

Urlopowo - Wiesiek Gipsowy

Autor: Iwona Czarkowska

Tytuł: Panna z Monidła

Wydawnictwo: Replika

Liczba stron: 352
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Data wydania: 2018

ISBN: 978-83-7674-670-8

Alicja zgadza się zaopiekować domem swojej przyjaciółki na czas jej wyjazdu. Jednak co zrobić z Szymonem? Może to dobra okazja, żeby od siebie odpocząć? A może wprost przeciwnie? W ferworze przeprowadzki Alicji umyka informacja, którą miejscowe media publikują na czołówkach swoich serwisów.  Ktoś włamał się do miejscowego muzeum i ukradł jeden z głównych eksponatów – obraz „Panna z Monidła”. Policjanci rozpoczynają śledztwo, które dziwnym trafem może doprowadzić ich wprost do domu, w którym teraz mieszka Alicja. Czyżby główna bohaterka, sama o tym nie wiedząc, stała się wspólniczką złodzieja? Będzie wesoło i będzie się działo!

Po Wesołej rozwódce Iwony Czarkowskiej przyszła pora na Pannę z Monidła.

I ty też, panno z Monidła. (s. 12)

Panną z Monidła jest obecnie Alicja. Wprawdzie z odzysku i tymczasowo pomieszkująca w pięknej, podmiejskiej dzielnicy Zabrzeźna Monidło, ale jest. Pilnuje tam domu przyjaciółki Łucji, a pomagają jej w tym partner Szymon, pies pulpet i kot Rudy Sto Dwa plus domowa kocica właścicielki domu. Razem z nimi zamieszkał też Wiesiek Gipsowy. Jest on pod szczególną ochroną, gdyż przeżył już nie jedną wywózkę do lasu. Zwłaszcza zwierzęta strzegą go jak oka w głowie. To ich kumpel.

Ponieważ rzadko działała racjonalnie, a już na pewno nie w stresie, to zamiast wezwać policję albo popędzić na górę po Szymona, sięgnęła po kij od mopa. (s. 90)

Czytająca w czerwcu

Witajcie lipcowo!

Pół roku za nami. Ot, zleciało! A dziś pora na czytelnicze podsumowanie czerwca w Excelu:

	DLA DOROSŁYCH				DLA DZIECI				RAZEM	RAZEM
MIESIĄC	KSIĄŻKI		EBOOKI		KSIĄŻKI		EBOOKI		PUBLI-	STRON
	ILE	STR.	ILE	STR.	ILE	STR.	ILE	STR.	KACJI
STYCZEŃ	11	3408	1	54	0	0	1	33	13	3495
LUTY	11	3386	0	0	1	70	0	0	12	3456
MARZEC	11	3741	0	0	26	1248	0	0	37	4989
KWIECIEŃ	4	1082	1	235	0	0	0	0	5	1317
MAJ	11	2885	0	0	8	1526	0	0	19	4411
CZERWIEC	13	4554	0	0	2	250	0	0	15	4804
LIPIEC
SIERPIEŃ
WRZESIEŃ
RAZEM	61	19056	2	289	37	3094	1	33	101	22472

Sama się zdziwiłam wynikami działań matematycznych, gdyż nie spodziewałam się tak pięknego wyniku! A do tego dochodzą jeszcze dwa audiobooki o łącznym czasie słuchania 14 h i 11 minut. Czerwiec był bardzo zapracowany – wszędzie podręczniki, w domu – wszędzie książki. To zapasy na wakacje, bo jak na razie nie dotarła do mnie wielka wygrana…