I pozamiatane...! ;)
poniedziałek, 23 grudnia 2019
niedziela, 22 grudnia 2019
Znajomy trup
Tytuł:
Niespodziewany trup
Wydawnictwo: Prozami
Liczba stron: 216
Oprawa: miękka
Data wydania: 2013
Oprawa: miękka
Data wydania: 2013
ISBN: 978-83-63742-03-4
Nie ma to jak niespodziewany trup w miejscu pracy, bo raczej spodziewanego się nikt nie spodziewa. Poznajcie Niespodziewanego trupa w wydaniu Małgorzaty J. Kursy.
Cholernie się
boję, co jej wpadło do tego rudego łba. (s. 22)
Ten
rudy łeb należy do Luizy Lisiec, złośliwej dziennikarki. To ona zwykle coś
knuje i dokopuje się do wybuchowych tematów, ma pazur i talent reporterski. Ostatnio
dziwnie się zachowuje, co zwraca uwagę jej kolegów i koleżanek z „Echa Kraśnika”.
Luiza knuje. Ma ambitne cele i potrzebuje zastrzyku gotówki. Dysponuje wiedzą
bezcenną dla dwóch osób. Plan rysuje się coraz wyraźniej, a wyjazd z tej „cholernej,
nudnej mieściny” jest coraz bliższy.
Szmal do dziury
albo sprawdzę, czy mam cela. (s. 23)
Anusia
Orzechowska, zwana Orzeszkiem, wybiegła ze swojego zakładu fryzjerskiego do
banku rozmienić pieniądze. Wkrótce leży na ziemi, odepchnięta brutalnie przez
zamaskowanego napastnika. Jej uwagę zwracają dwie rzeczy i słowa potykającego
się o nią złodzieja, które mu się wyrwały. Policja ma zagwozdkę, a przerażona Anusia
zamyka się w zakładzie, nie zważając na obecność dwóch mężczyzn. Boi się o
siebie i swoją córeczkę.
Co powiecie na
taki tytuł: Niespodziewany trup w redakcji „Echa Kraśnika”? (s. 67)
czwartek, 19 grudnia 2019
wtorek, 17 grudnia 2019
Edycja świąteczna Czytaj PL
Tego jeszcze
nie było! Dopiero co się skończył zaczytany i zasłuchany listopad, a już
kolejna tura 10 bestsellerowych powieści, czyli 10 e-booków do wyczytania i 5
audiobooków do wysłuchania!
![]() |
| Źródło: www.czytajpl.pl |
Z jakiej okazji?
Czytaj PL
obchodzi piąte urodziny! I to z hukiem! Dla swoich czytelników, tych stałych i
tych przyszłych, wraz z Krakowskim Biurem Festiwalowym, operatorem projektu
Kraków Miasto Literatury UNESCO oraz Samsungiem zorganizował specjalną edycję świąteczną
akcji.
sobota, 14 grudnia 2019
Lato w Żmijowisku
Tytuł:
Żmijowisko
Wydawnictwo: Marginesy
Liczba stron: 480
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Data wydania: 2019
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Data wydania: 2019
ISBN: 978-83-66335-18-9
Wraz
z bohaterami Żmijowiska Wojciecha Chmielarza
wybrałam się na urlop, by odpocząć, odreagować stres. Trafiłam do agroturystyki
w małej wsi Żmijowisko, zagubionej wśród lasów i jezior. Cisza i spokój
gwarantowane. Czy aby na pewno?
Zobaczcie, jak
tutaj jest pięknie! (s. 36)
Bohaterem
zbiorowym w powieści jest grupa trzydziestolatków – przyjaciół ze studiów.
Wprawdzie każdy z nich ma swoje życie, lecz co roku razem spędzają wakacje, ale
już ze swoimi rodzinami. Latem 2016 roku bawią w Żmijowisku. Dziećmi zajmuje
się animatorka, ale Ada, córka Arka i Kamili, jest nastolatką. Piętnastolatka pozostawiona
sama sobie, z pretensjami do rodziców, siedzi z nosem w telefonie. Z nudów
nawiązuje kontakt z Damianem, synem gospodarzy.
Ady już nie
było. Zniknęła. Rozpłynęła się w ciemnościach letniej nocy. (s. 7)
Pewnego
wieczoru letnicy zaczęli ostro imprezować. Alkohol leje się strumieniami, krąży
skręt. Mężczyźni kąpali się na golasa. Po chwili ktoś kogoś topił Specjalnie
czy przypadkiem? Wybucha kłótnia, odzywają się zadawnione urazy, rozdrapywane
są rany, padają wyzwiska, nie brak zawiści i pogróżek. Impreza pada. Następnego
dnia nikt nie widział Ady. Intensywne poszukiwania nie przynoszą skutków.
Nastolatka zaginęła, przepadła jak kamień w wodę. Po roku od tragicznych Arek
ostatnią próbę odnalezienia córki i wraca do Żmijowiska. Nie tylko on tam wrócił
po roku...
Piorun nigdy nie
uderza dwa razy w to samo miejsce. (s. 446)
Żmijowisko
– groźnie brzmiąca nazwa wsi. Od czego pochodzi? Łatwo się domyślić, jest o tym
mowa w powieści. Jednak nazwę wsi i tytuł thrillera można interpretować nie
tylko dosłownie. Żmijami mogą okazać się ludzie, są na to dowody w powieści. Wystarczy
dać powód, a wychodzi prawdziwa natura z człowieka, choćby przykład z topieniem.
Są i tacy, którzy mają naturę żmii, kąsają, podjudzają, realizują swój plan.
Robili tak od
kilkunastu lat. Chowali urazy głęboko w sobie. Wmawiali sobie, że o wszystkim
zapomnieli. (s. 109)
Subskrybuj:
Posty (Atom)




