środa, 1 stycznia 2020

poniedziałek, 30 grudnia 2019

TimeToLove


Autor: Majka Milejko
Tytuł: Oliwia
Wydawnictwo: Wydawnictwo Mazowieckie
Cykl: Klub fanek W.M.
Seria: Nastolatki to czytają!
Tom: 1
Liczba stron: 292
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Data wydania: 2019
ISBN: 978-83-954431-1-4 

Przekonałam się, że książki z serii Nastolatki to czytają! są warte przeczytania także przez dojrzałe kobiety. Tym razem dzięki portalowi Czytam Pierwszy mogłam przeczytać powieść Majki Milejko Oliwia, pierwszy tom cyklu Klub fanek W.M.
To były moje dziewczyny. Moje przyjaciółki, z którymi tworzyłam Klub Fanek W.M. (s. 12)
Siedemnastolatki Oliwia, Alicja i Milena, czyli Oli, Ala i Milka są samotne, trochę pogubione w realnym świecie pełnym pogoni za pieniędzmi i popularnością w internecie. Poznały się na forum fanów serialu Wielka Miłość, a spotkały w suszarni wieżowca. Spotykają się tam nadal i oglądają kolejne odcinki serialu, komentują, rozmawiają i spędzają razem czas. Tworzą Klub fanek W.M. Mimo różnic łączy je miłość do aktora – Wiktora Markosa. Podczas pyjama party pada propozycja…
To tylko taki eksperyment. (s. 42)
Albo głupi pomysł. Nastolatki ściągnęły aplikację portalu randkowego TimeToLove i zaczęły szukać w odmętach netu chłopaka. Efekty porażają Milkę i Alę, a Oli nikt się nie interesuje. Do czasu. 01greenapple01 wysyła do niej wiadomość. Z czasem częściej do siebie piszą. Oli dzieli się z przyjaciółkami swoją radością i obawami. Jednak rozmowy i uczucia wirtualne to nie to samo co realne. Ale i te mają miejsce pewnego wieczoru, gdy jej marzenie ziszcza się i staje przed nią filmowy obiekt jej westchnień. Wiktor Markos już nie jest tylko „chłopakiem z plakatu”. Komu odda serce? Temu wymarzonemu, idealnemu czy swojemu filmowemu idolowi?
Kontakty damsko-męskie na serio były dla mnie jakąś enigmą. (s. 119)

sobota, 28 grudnia 2019

O autorce cholernej książki


Autor: Magdalena Czmochowska
Tytuł: Cholerna książka
Wydawnictwo: Editio
Liczba stron: 580
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Data wydania: 2019
ISBN: 978-83-283-5327-5



Miejsce wydarzeń: Łódź.
Czas wydarzeń: współcześnie, rok z bardzo upalnym latem.
Ona: Maria, czyli Maryśka, lat 38. Rozwódka. Matka. Niepewna swoich możliwości emocjonalna ameba cierpiąca na syndrom odrzucenia. Właścicielka galopującej wyobraźni, niepowtarzalnego uroku osobistego i specyficznego toku myślenia. Rozpaczliwa w swoich pragnieniach. Z pracą krucho. Tkwi w finansowym dołku. Eksperymentuje w kuchni. Lubi oglądać świat przez pryzmat Disneya. Ma pecha i wiele marzeń, wielkie serce i naiwność dziecka. Głupio wierzy w miłość. Pragnie dobrego, mądrego i odpowiedzialnego faceta. Wyflacza się w myślach. Co czwartek celebruje Dzień Sprzątania. Pisze cholerną książkę.
Stan posiadania: 2 rodziców, 0 męża; 2 synów Krzyśka i Jaśka; 3 przyjaciółki: makijażystka Mania, lekarka Agata z doczepką – studiującą córką Wiki, częściowo bezrobotna Ewelina; „przyjaciele”: Konrad, postrach osiedla Krystian wzrostu siedzącego psa; znajomi: Pancerny.
* * * * *
Na Dadźboga i Trygława! Oesu! Nie-wiary-kuźwa-godne! Urwa mać! Co też w tej Cholernej książce się działo! Co? Normalne życie się toczyło... Ale jak! Często był to rollercoaster, z rzadka koło młyńskie. Komplikacji nie brakuje, z każdej strony. Ot, życie! Samo życie…
– Mama… – zaczął nieśmiało Jasiek. – Czy to dzień, kiedy leci ci krew i mówisz nam, że mamy nie zwracać uwagi, kiedy będziesz płakać albo na nas krzyczeć? (s. 424)
Samotne wychowywanie nastoletnich synów do łatwych nie należy. Maria dba o swoje latorośle, ale czasem uważa się z nieodpowiedzialną i niedojrzałą matkę. Stosuje niewerbalny mobbing na dzieciach, trenuje na nich swoją dorosłość, a oni czasami traktują ją z pobłażaniem. Ich dom to istny dom wariatów, bo ciągle coś się w nim dzieje. Ale kto by nie chciał zjeść na śniadanie maminych naleśników z mlekiem i colą, cynamonem, serkiem waniliowym czy kakao? Bo Maria dla swoich dzieci zrobi niemalże wszystko. Kocha ich miłością nieustającą (z wzajemnością), bo to jedyni mężczyźni w jej życiu.
Który to już facet? Który to już raz? (s. 510)

piątek, 27 grudnia 2019

Marzenia nie tylko od święta


Autor: Magdalena Witkiewicz  
Tytuł: Uwierz w Mikołąja
Wydawnictwo: Filia
Liczba stron: 408
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Data wydania: 2019
ISBN: 978-83-8075-3916-9

Agnieszka pragnie spędzić Wigilię z babcią, ale ta ma zupełnie inne plany. Nie godząc się z tym, Agnieszka jedzie do domu babci położonego w samym środku lasu. Jednak jej tam nie zastaje. Jedna śnieżna noc powoduje, że droga do cywilizacji zostaje odcięta, na dodatek przez zaspy brnie do niej święty Mikołaj. Pięcioletnia Zosia chciałaby mieć choinkę tak ogromną, jak w centrum handlowym, a pod nią mnóstwo prezentów. Jednak tym razem jej Wigilia zapowiada się zupełnie inaczej… Robert, policjant, przyjmuje służbę w Święta, bo przecież wszyscy mają rodziny, a on jest samotny. Więc może się poświęcić. Sam w wigilijny wieczór jest też pewien starszy pan z długą siwą brodą, ale mu w ogóle to nie przeszkadza. Jest przekonany, że lubi samotność, a ludzi lubi tylko z daleka. Jego żona natomiast ma aż nadto towarzystwa zwariowanych pensjonariuszy pewnego domu opieki.

„Aaa, to wy kupujecie prezenty!” – powiedziało entuzjastycznie gumowe ucho, moja bratanica, która zamiast jeść sałatkę, podsłuchiwała przyciszone rozmowy dorosłych. I jak tu wierzyć w Mikołaja? Jest na to sposób dla dorosłych – przeczytać książkę Uwierz w Mikołaja Magdaleny Witkiewicz. Tytuł i magiczna okładka zapraszają do udziału w przedświątecznym chaosie.
Agnieszko, nie musisz robić wielu rzeczy w życiu – zwykła mawiać – ale musisz je umieć robić. A przynajmniej nie bać się spróbować. (s. 16)
Czasem śnieg potrafi zrobić niespodziankę na Boże Narodzenie i się pojawić w ilości obfitej. Sypnęło na Kaszubach i niektórych odcięło od świata, w tym Agnieszkę, która przyjechała do babci. Gdyby nie lampka dla zbłąkanego wędrowca, Mikołaj nie dotarłby nie tylko do niej. W sytuacji kryzysowej sprawdza się filozofia życiowa babci. Nie ma to jak socjologiczny eksperyment i życie nudne-cudne.
Ludzi poznaje się nie tylko po ich czynach, ale też po tym, jak się do siebie odnoszą. (s. 41-42)