Tytuł:
Dziewczyna z ogrodu
Wydawnictwo: Wydawnictwo Mazowieckie
Cykl: Niepokorni
Seria: Nastolatki to czytają!
Tom: 1
Liczba stron: 272
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Data wydania: 2019
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Data wydania: 2019
ISBN: 978-83- 954431-3-8
Na
portalu Czytam Pierwszy wśród
książek z serii Nastolatki to czytają! wybrałam
powieść Dziewczyna z ogrodu Anki
Sangusz, pierwszego tomu cyklu Niepokorni.
Przynajmniej mam
coś dużego. Na przykład mózg, w przeciwieństwie do ciebie, Markowski. (s. 28)
Kamila
Serenowicz lat siedemnaście nie ma lekko. W klasie jest wyśmiewana i wyzywana, nie
ma przyjaciół, kumpluje się z odludkiem Staszkiem. Jej rude włosy to jakby
ostrzeżenie dla innych. Kama ma temperament i ostry język, potrafi odwdzięczyć
się celną ripostą. Jest niepokorna, bunt to jej drugie imię. W szkole sobie
radzi, ale w domu już nie zawsze, bunt nie wystarcza. Czasami ma dość i płacze
załamana, gdyż matka potrafi dopiec jej do żywego. Ojca brak, gdyż jest ona
skutkiem ubocznym. Pod twardą skorupą zbudowaną z opryskliwości i cynizmu
ukrywa się wrażliwa nastolatka.
Mój ogród był
moim azylem. (s. 6)
Ogród
to dla Kamy miejsce, w którym może się wyciszyć, zapomnieć o problemach. Ogród
to alternatywny świat, w którym jest szczęśliwa i kochana, w którym nikt nie
ocenia jej urody, wyglądu, charakteru. W swoim azylu siada na drewnianej
ławeczce pod wiśnią, upaja się aromatem róż i przenosi się do innej
rzeczywistości. To wtedy marzy, że jej życie wygląda inaczej. Czy te marzenia
mają szansę się ziścić?
Ej, koleś, pokaż
się! (s. 11)
Ten
koleś to… dziewczyna w ogrodzie. Kama widziała wychodzącego z domu sąsiada chłopaka
pełnego złości. Tak poznała Kacpra Małkowskiego, który dołączył do jej klasy. On
biega po plaży, a ona nie jest maniaczką biegania. Kacper wpadł w oko Kamili,
ale drażni ją swoimi tekstami, w dodatku nazywa ją marchewą lub dziewczyną z
ogrodu. Świetnie odczytuje jej nastroje, wspiera i pomaga nie tylko z aplikacją,
ma dobre słowo i szerokie ramiona. Oboje zbliżają się do siebie i zakochują.
Łączy ich wiele: monopol na beznadziejnych opiekunów, szkoła, samotność, uroda,
dużo problemów, głębokie chowanie uczuć, natura buntownika. Potrzebują się
nawzajem i miłości.
Sorry, ale… to
wszystko jest bez sensu! (s. 179)



