Literkowo - jak napisać odwódki

Witajcie o poranku!

Dziś będą procenty! Już widzę, jak niektórym z Was świecą się oczy. Pić będziecie PO, a nie PRZED. Do roboty! :0)

Lepieje, moskaliki i altruitki już znacie i potraficie napisać. Dziś poznacie nowy  gatunek poezji żartobliwej – odwódki. Ktoś ma już jakieś skojarzenia, skąd pochodzi nazwa?
Ludowe przysłowie powiada, że… „Od wódki rozum krótki”.

Odwódki to absurdalne rymowanki o efektach picia różnych gatunków alkoholu. Te rymowanki nie mają na celu propagowania picia napojów wyskokowych, wręcz przeciwnie – mają do nich zniechęcać, przedstawiając zgubne skutki ich nadużywania.

Jak pisała pani Wisława:

Muszę tu jednak z całym naciskiem podkreślić, że nie jestem nieprzyjaciółką alkoholu – pisała poetka. – W każdym wymienionym tu przypadku ostrzegam tylko przed jednym kieliszkiem za dużo. Moje totalne potępienie dotyczy wyłącznie płynu borygo i win domowej roboty.

A oto propozycje odwódek naszej noblistki:

Od wina wszędzie łysina

Od samogonu utrata pionu

Od whisky iloraz niski

Od cherry nogi czterry

Od malagi prosto do zgagi

Od absyntu zanik talyntu

Od whisky iloraz niski.

Od żytniówki dzieci półgłówki.

Od likieru równyś zeru.

Od burbona straszna śledziona.

Od martini potencja mini.

Od sznapsa wezmą cię za psa.

Od rumu pomruki tłumu.

Od samogonu utrata pionu.

Od koniaku finał na haku.

Od palinki wstrętne uczynki.

Od maraskino spadaj rodzino.

Od pejsachówki pogrzeb bez mówki.

Od śliwowicy torsje w piwnicy.

Literkowo - jak napisać altruitki

Witajcie o poranku!

Dziś humor z poczuciem naszej noblistki.

Wisława Szymborska tworzyła także niepoważne rzeczy, między innymi znane Wam już lepieje i moskaliki. Owe ‘niepoważności’ funkcjonowały głównie w obiegu towarzyskim, szczególnie wśród krakowskiego towarzystwa. Z rzadka trafiały na łamy periodyków. Aż w końcu w 2003 roku zostały zebrane i wydane jako Rymowanki dla dużych dzieci.

Obok limeryków i moskalików są w tym tomiku inne zabawy poetyckie wymyślone przez noblistkę. Jednym z nowych gatunków poezji żartobliwej są altruitki.

Altruitki to hasła rodem z epoki minionej, czyli z czasów komuny. Hasła zachęcające. W socjalizmie na przykład zachęcano mężów do jedzenia gotowych makaronów w taki oto sposób: "Oszczędzając pracę żony, jedz gotowe makarony". Jak widać, altruizm kłania się w pas ;)

Pani Wisława zaproponowała takie oto altruitki:

Oszczędzając wstydu damie
lepiej cicho siedź, ty chamie.

Miast okradać krowę z mleka
dój bliskiego ci człowieka.

Odpoczynek daj królicy,
sam się rozmnóż w kamienicy.

Oszczędzając trud kochanki,
pij herbatę z brudnej szklanki.

Urlop naszym posłom daj.
Sam, gdzie możesz, groź i plwaj.

Literkowo - jak napisać lepiej

Witajcie o poranku!

Dziś przypomnę Wam, co to jest lepiej (rok temu był konkurs z lepiejem) i udzielę prostych wskazówek, jak go napisać.

Lepiej, lepiuch to dwuwiersz, krótki, jednozdaniowy wierszyk, często groteskowy, absurdalny. Jego celem jest ukazanie lepszej alternatywy od jakiejś innej możliwości. Każdy wers standardowo ma 8 sylab.

Pierwszy wers zaczyna się słowem Lepiej. I dalej to już Wasza inwencja twórcza, która zamknie się w pozostałych 6 sylabach.

Drugi wers zaczyna się od niż lub niźli. Wybór wyrazu zależy od dalszej części wersu, czy potrzebujemy 6 czy 7 sylab. Czasami trudno znaleźć ową lepsza alternatywę, więc proponuję wpierw znaleźć rym. Jeśli ktoś ma kłopot ze znalezieniem dobrego  rymu, to pomoże Wam mój tajny pomocnik (KLIK).

Mamy pierwszy wers, początek i koniec drugiego, teraz kwestia dostawienia kilku słów, sylab, aby powstał zabawny lepiuch. Nie przejmujcie się tym, że wyjdzie Wam coś bez sensu! W tym cały urok lepieja!

Moje najnowsze lepiuchy:

Lepiej zacznę wcześniej wstawać,

Niźli cegły mam podawać.

Lepiej strzelę sobie setkę,

Niż wykupię w sklepie metkę.

Ta wiedza przyda Wam się do mojego "Lepszego konkursu", który rusza w 15 lutego w poniedziałek o 9.00. Zapraszam!

Literkowo - jak napisać limeryk

Witajcie o poranku!

Dziś nauczę Was pisać limeryki z pomocą materiałów szkoleniowych kiedyś tam zdobytych na kursie. Moje osobiste limeryki są mniej lub bardziej udane, ale wciąż się uczę. Znajdziecie je w zakładce liMEryki.

Limeryk jest rymowaną anegdotą. Pierwszy wers przedstawia głównego bohatera i miejsce akcji. Wers ten najczęściej kończy się nazwą miejscowości.

Pewna ambitna kobieta z Warszawy

W następnej linijce powinna zawiązać się akcja i pojawić zapowiedź dramatu, konfliktu, kryzysu. Może się też objawić druga postać. Drugi wers rymuje się z pierwszym (aa).

Nie umiała ugotować żadnej potrawy.

Trzeci i czwarty wers w klasycznym limeryku jest zawsze krótszy i chodzi o to, by wzmocnić efekt niespodzianki. W tym miejscu rozgrywa się zasadnicza akcja, tu mamy do czynienia z kulminacją wątku dramaturgicznego. Pojawia się nowy rym (bb), który silnie wiąże ze sobą oba wersy.

Wiele razy próbowała,

Setki zup ugotowała.

Ostatnia linijka przynosi rozwiązanie, najlepiej nieoczekiwane, nonsensowne, zabawne. Rymuje się z pierwszym i drugim wersem, dając strukturę (aabba). Kiedyś była echem linijki pierwszej, ale większość współczesnych limerystów zrezygnowała z tego, uważając, że takie powtórzenie zubaża i treść, i formę.

Szkoda gadać: sama woda i przyprawy.