Nauczycielskie świętowanie

Miło świętować, kiedy czas po temu…

Ano miło, bardzo miło! I wesoło, i z łezką w oku.

Dziś Dzień Edukacji Narodowej, lecz to wczoraj brałam udział w dwóch uroczystych apelach – tych starszych, i tych młodszych uczniów.

Dosłownie „dopadały” mnie delegacje z różnych klas, by mi pożyczyć. Za wszystkie życzenia pięknie dziękuję. Jednakże to nie życzenia, nie kwiaty, nie prezenty mnie poruszyły, tylko kilka prostych słów… Zważywszy na to:

Kim byłam kiedyś zawodowo,

A kim dziś jestem…

Kim jestem poza pracą…

I ile książki dla mnie znaczą…

Dziękuję piątale! Sprawiliście mi nieopisaną radość!

PS Pani doktor przyjmuje pacjentów już od poniedziałku. Zapraszam od 10.00!  :)

Ślub per procura

Autor: Magdalena Wala

Tytuł: Marianna

Wydawnictwo: Czwarta Strona

Seria: Damy i buntowniczki

Tom: 1

Liczba stron: 328

Oprawa: miękka
Data wydania: 2016

ISBN: 978-83-7976-443-3

Losem każdej kobiety jest złożyć śluby. (s. 25 )

Kiedy przyjaciółka przyjaciółki pożycza Ci książkę… to musi być to coś dobrego! Tym dobrym była powieść Magdaleny Wali – Marianna.

Ale przecież słyszała o Platerównie. (s. 14)

Marianna Pawłowska właśnie kończy szkołę klasztorną. Klementyna, jej „koleżanka” ze szkoły, nie ułatwia jej życia i dyskredytuje ją w oczach innych, opowiadając innym zasłyszane plotki. Jednak i w plotkach tkwi ziarno prawdy. Tymczasem cara zdetronizowano, wybuchło powstanie, rozpoczęła się wojna. Młoda krew wre, gdy grają werble. Mężczyźni walczyli, ona też chciała tak jak Platerówna i inne. Nic dziwnego, iż wkrótce Marianna zamieniła koronki na żołnierski mundur.

Początkiem drogi każdej kobiety jest mąż albo klasztor. Taki masz wybór – przemyśl go dobrze. (s. 26)

Po klęsce powstania Marianna wróciła cichaczem do domu. Okazuje się, że problemy się mnożą, i to z każdej strony. Rodzinie grozi konfiskata dóbr. W końcu matka nie pozostawia córce wyboru, ojciec zresztą także, gdyż już planuje jej ślub z Moskalem. W żadnym razie! Dziewczyna znów musi się poświęcić. A że od dziecka była odważna, nieposkromiona, miała zamiłowanie do przygód, to raczej nie byłaby szczęśliwa za klasztorną furtą. Zgadza się na ślub z nieznanym jej mężczyzną, choć nie po nosie jej przysięganie mu posłuszeństwa...

Wokół książek cz. 118

Jesień to sezon na choroby.

Z powodu książek też można zachorować…

 Można mieć odchyły…

Rozlewiska w Backwaters

Autor: Simon Beckett

Tytuł: Niespokojni zmarli

Tłumaczenie: Sławomir Kędzierski

Wydawnictwo: Czarna Owca

Seria: Dr David Hunter

Tom: 5

Liczba stron: 504
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Data wydania: 2018

ISBN: 978-83-8015-392-9

Ludzie po śmierci byli równie skomplikowania jak za życia. (s. 239)

Nie sądziłam, że Simon Beckett będzie kontynuował serię o doktorze Hunterze, dlatego zaskoczył mnie piąty tom Niespokojni zmarli. Zaskoczona zostałam przede wszystkim wyglądem książki – to gruba powieść, czyli więcej stron do czytania, a z drugiej strony okładka odstająca wyglądem od poprzednich tomów. Cóż, inne wydawnictwo wydało ten tom.  

W Backwaters było spokojnie. Świat wydawał się składać z mew, mokradeł i wody. I nieba. (s. 89)

W piątkowy wieczór doktor David Hunter, konsultant w dziedzinie medycyny sądowej, antropolog sądowy, szykuje się do wyjazdu na weekend do znajomych. Najchętniej by nie jechał. I los zsyła mu szansę. Z komendy w Essex dzwoni do niego inspektor Lundy z prośbą o pomoc w wydobyciu i identyfikacji zwłok znajdujących się w stanie głębokiego rozkładu, znalezionych na wybrzeżu wyspy Mersea. Doktor Hunter wyrusza w podróż. Niełatwo dojechać na miejsce, gdyż Backwaters to bagna, rozlewiska, pływy, pełne trzcin pustkowia, zarośnięte drogi, mało ludzi, to głównie obszar składający się z wody i nieba oraz mew.

Patolog niewiele mógł się dowiedzieć ze zwłok w stanie tak daleko posuniętego rozkładu jak te znalezione w strumieniu. To była moja robota. (s. 214)

Zwłoki znajdujące się od kilku tygodni w wodzie podlegającej pływom, skokom temperatur i wystawione także na działanie słońca, przemieszczające się są w głębokim rozkładzie. To robota dla antropologa sądowego. To on ma powiedzieć śledczym, że to ciało syna wpływowej miejscowej rodziny – Leo Villersa. Wątpliwości co do identyfikacji zwłok nie ma ojciec denata. Jego reakcja zadziwia bohatera i czytelnika, przeczy ludzkim odruchom, emocjom związanym ze śmiercią bliskiej osoby. Za sobą ma sztab prawników i to jego słowo ma moc prawną…

To dochodzenie w sprawie morderstw. (s. 387)

Wrześniowe zdobycze

Zapracowany i zaganiany był ten wrzesień. Nie miałam czasu i siły brać udziału w konkursach, a i szczęście mi nie sprzyjało. To chyba przez ten sierpniowy wysyp. W końcu musi być równowaga w przyrodzie książkowej.

A oto moje wrześniowe zdobycze:

1. Grażyna Krynicka "Opowieści minionego lata" – do recenzji od wydawnictwa Psychoskok;
2. Paulina Bartkowicz "Bądź czujna" – e-book do recenzji od wydawnictwa Psychoskok;

Ot, i koniec chwalonka!