Siedmiolatek - urodziny bloga

Moi Drodzy, 

dziś mój blog W szponach literek kończy 7 lat. Nie wierzę, że tak długo jestem w blogosferze. Dużo różnych rzeczy się wydarzyło, wielu ludzi poznało, mnóstwo książek przeczytało, zrecenzowało, zdobyło i oddało.  

Dziękuję Wam, że jesteście! 

Od dziś będzie się więcej działo na blogu, gdyż mam wiele nowości do przeczytania i zrecenzowania. 

A że dziś mnie w pociągu Wena odwiedziła, to napisałam, a właściwie przerobiłam piosenkę z filmu Czterdziestolatek. Można śpiewać.

Świętujcie razem ze mną i moim blogiem.

 

Siedmiolatek

Już siedem lat minęło, jak jeden dzień,

mój blog ma urodziny, to już wiesz.

Już siedem lat minęło, odeszło w cień,

I nigdy już nie wróci, rób, co chcesz.

 

Niepewność czytelnika

Gdy cię nie widzę, to wzdycham i płaczę,

I tracę zmysły, kiedy cię zobaczę;

Jednakże gdy cię długo nie czytuję,

Czegoś mi braknie, no i źle się czuję.

I tęskniąc sobie zadaje pytanie:

Czy to jest nałóg? Czy to jest kochanie?

Gdy z oczu znikniesz, nie mogę ni razu,

W pamięci Twego przypomnieć obrazu?

Jednakże często czuję mimo chęci,

Że on jest gdzieś tam schowany w pamięci.

I znowu sobie powtarzam pytanie:

Czy to jest nałóg? Czy to jest kochanie?

Odrodzić się jak feniks z popiołów

Autor: Greta Gulsen

Tytuł: Jak Feniks z popiołów

Wydawnictwo: Czarna Kawa

Liczba stron: 316
Oprawa: miękka
Data wydania: 2017

ISBN: 978-83-947664-3-6

 

Zdrowie przede wszystkim. (s. 266)

I trudno się z tym stwierdzeniem nie zgodzić, zwłaszcza gdy akcja książki Grety Gulsen Jak Feniks z popiołów rozgrywa się w środowisku lekarskim.

Jestem przede wszystkim kobietą, która ma mnóstwo problemów... (s. 111)

Tak o sobie mówi Laura Chojnicka – młoda stażystka sopockiego szpitala. Główna bohaterka z powodu poważnej wady serca oczekuje na przeszczep. Jednak w 2000 roku tego typu operacja była wciąż nowością. W dodatku młoda pani doktor nie boi się nikogo i niczego oprócz… siebie samej. Skrywa w sobie jakąś straszną tajemnicę, przez którą nie może spać i nawet leki nie pomagają. Mówi wprost:

Ja nie jestem normalną kobietą – warknęła z irytacją. – Ja nie czuję się kobietą. Nie po tym, co się stało. (s. 100)

Ale z drugiej strony bohaterka chce być szczęśliwa tak jak każdy człowiek. Problem polegał na tym, że bardzo się przed tym broniła. Zaloty mężczyzn z marszu odrzucała, jakby miłość była czymś zakazanym. Jej szczere i bezpośrednie odpowiedzi zwykle odstraszały mężczyzn, a teraz fascynowały tych skupionych wokół niej w szpitalu (Kostek, Iwo, Natan, profesor Woliński i jego brat Nikodem Woliński). Do grona jej adoratorów dołączył przystojny aktor Frederico Mori. To on zamącił jej w głowie wyznaniem miłości. Lecz Laura jest jak głaz. Nawet jej własna podświadomość karci ją, bawi się z nią.

Kiedy w grę wchodzi ludzkie życie, nie będę przejmował się przepisami, jeśli są one błędne! (s. 155)

Świat medyczny w powieści ukazany jest głownie z punktu widzenia lekarzy, którzy badają pacjentów, rozmawiają z nimi, operują ich, przeżywają ich śmierć, a nawet świadomie łamią prawo, byle uratować ludzkie życie, które się odrodzi jak Feniks z popiołów. Jednak jak sama bohaterka przyznała – papier nie czynił z niej lekarza, gdyż w tym zawodzie często teoria miała się nijak do praktyki. Zgony pacjentów oraz życie Laury i Gai w cieniu śmierci skłaniają bohaterów do dyskusji na temat życia i śmierci. Szczególnie tego, co jest po śmierci. Gustaw Chojnicki, brat lekarki uważa, że śmierci nie ma, bo jest Druga Strona Tęczy, jest reinkarnacja:

To tak jak po przeszczepie – dostajesz nowe życie. Odchodzimy stąd, by odrodzić się po tamtej stronie niczym Feniks z popiołów. (s. 266)

Dezyderata śpiewająco

Niedawno delektowałam się lekturą Dezyderaty. Mogłam jej też wysłuchać w różnych wersjach. Poszperałam na You Tube i znalazłam dla Was to, czym ja się najbardziej delektowałam. To wersja śpiewana Dezyderaty w wykonaniu Piwnicy pod Baranami (nagranie z 2015 r.). Zasłuchajcie się i odpłyńcie… Niezapomnianych wrażeń życzę!

 To co… jeszcze raz? Ja tego mogę słuchać bez końca.

Misie w szkole - piosenka

"Misie w szkole"

(na mel. Jadą, jadą misie)

Przyjechały misie, tra la la la la,
Śmieją im się pysie, cha cha cha cha cha,
Przyjechały do szkoły, dzień ten będzie wesoły,
Zaraz wejdą do klasy i się skończą hałasy.

Już są w szkole misie, tra la la la la,
Śmieją im się pysie, cha cha cha cha cha,
A uczniowie witają, do klas ich zapraszają,
Nowe ławki przynoszą, pięknie gości swych proszą.

Siedzą w ławkach misie, tra la la la la,
Śmieją im się pysie, cha cha cha cha cha,
Przeczytały wierszy sześć, teraz będą miodek jeść,
Potem przerwa – hałasy i na lekcję do klasy.

Pakują się misie, tra la la la la,
Śmieją im się pysie, cha cha cha cha cha,

Już wróciły do lasu, trochę mniej jest hałasu,
Już wróciły do boru, dziś nie będzie rumoru.

Piknikowy maj

Można śpiewać na melodię "Pszczółka Maja".

 

Gdzieś jest, lecz nie wiadomo gdzie, 

Park, przecież maj już zaczął się,

Miejsce na piknik czeka w nim,

A koszyk będzie wiódł tu prym.

Ten koszyk, który tu widzicie, zwą piknikiem,

Wszyscy na kocyku leżą bykiem.

Wietrzyk wieje tu i tam,

Słonko też przygrzewa nam.

Dziś spotkaliśmy się na pikniku majowym

W gronie całkiem nowym, odlotowym.

Maju, piknikowy maju!

Maju (maju), maju (maju)

Świetnie jest na pikniku dziś!

Do zaczytania - 23.04

Mijają dni, miesiące, mija rok, 

Prawdziwe życie mija nas o krok.

I z tym nam dobrze jest i nie jest,

I niby nic nie dzieje się.

Świat nam nie wadzi, lecz przez cały czas

książka prowadzi, książka żyje w nas,

Co było ledwie nutką rzewną

Zmienia się w pewność tego, że:

Ref.:

Do zaczytania jeden krok, jeden jedyny krok nic więcej.

Do zaczytania jeden krok, trzeba go zrobić jak najprędzej.

Dopóki się nie męczy wzrok, dopóki książkę trzymasz w ręce,

Dopóki kusi nocy mrok, do zaczytania jeden krok,

Do zaczytania jeden krok…