Wokół książek cz. 135

Walentynki to okazja, by kochać i okazywać uczucia.

Także książkom!

Ot, taki skromny prezent walentynkowy…

Zakochany Eros

Kiedy Eros strzela z łuku,

Nie ma przy tym wcale huku.

Strzała leci jak szalona,

W serce trafia, jak to ona,

Bo kierunek ma obrany,

Tylko… obiekt wciąż nieznany!

Bowiem Eros niekochany

Myli ludzi, gmatwa plany.

Syn Aresa, Afrodyty,

Bóg miłości, nieco skryty,

Siał niepokój w sercach cudzych

I tych małych, i tych dużych.

Dziś trafiony został celnie

Swoją strzałą… tak… bezczelnie!

Strzała z łuku wystrzeliła,

Potem łuki zatoczyła

I znienacka go trafiła,

I o miłość wzbogaciła.

Od dziś Eros zakochany,

Sieje miłość i jest znany

Jako swatka doskonała,

Choć to strzały sprawka cała!

Prezent walentynkowy

W kawiarni chłopak dla swej dziewczynki

Wręczył trzy róże na walentynki.

A że dziewczyna kochała czytać,

Więc nic dziwnego – zaczęła chlipać.

Łzy ciurkiem lecą, oczka czerwone,

A lico chłopca bardzo zdumione!

Jego dziewczyna, książkoholiczka,  

Marzyła o tym, by do policzka

Przytulić książkę w dniu zakochanych,

Bo książka to jej umiłowany!

Gatunek wszelki: obyczajówka,

Horror, kryminał i przygodówka,

Romans, sensacja lub fantastyka.

Czytanie dla niej – piękna muzyka.

Cóż zrobił chłopak, gdy oprzytomniał?

Wstał od stolika. O lubej zapomniał.

Wyrzucił róże. Wybiegł z kawiarni.

Z impetem wielkim wpadł do księgarni!

Podpytał panią o nowe książki.

Kupił sztuk kilka. Zawiązał wstążki.

Wraca w te pędy do swej dziewczynki

(wciąż jeszcze trwają TE walentynki).

Wręcza jej prezent – paczkę wspaniałą.

Lico dziewczyny wnet pokraśniało,

Oczka radośnie się uśmiechnęły,

Usta buziaka już wycisnęły.

Chłopak z dziewczyną się przytulili

I z paczką książek razem wrócili.

Książka to miłość jedyna taka,

Która gdy zacznie się od dzieciaka,

To nie odpuszcza, trwa całe życie,

A książki cieszą się z tego skrycie!

Dużo miłości... nie tylko do książek ;) 

Pracownik Świętego Walentego

Wszystkim zakochanym w dniu ich amerykańskiego święta!

Święty Walenty

Jest nierozgarnięty!

Wysłał Amora

W roli katalizatora!

Ten strzela z łuku,

Nie robiąc huku,

Dobiera w pary

Tych nie do pary…

Dziwi się potem,

Że ma robotę,

Bo ci postrzeleni

Są rozwiedzeni.

Efektywność mu spada,

Zmęczenie się wkrada.

A on znów pracuje,

Znów ciężko haruje,

Bo musi ponownie

Połączyć sensownie

Tych nie do pary

W całkiem nowe pary.

A gdy mu się to uda,

Zaczną dziać się cuda,

Miłość ludzi zamroczy,

Ich świat zauroczy,

A ci zakochani

Będą zamotani…

I wówczas Walenty

Będzie uśmiechnięty!

Amorek w rytmie cza cza

Jak to nigdy, jak to nigdy nie wiadomo, 

Czego trzeba, by samotnych złączyć już.
Czasem słowik albo księżyc komuś pomógł,
Czasem pomógł także… Anioł Stróż?

Ref.:

Amorek strzela w rytmie cza cza,

Wyjmuje strzały w rytmie cza cza,

Wybiera cele w rytmie cza cza,

Tych celów aż za dużo wokół niego jest!

Amorek strzela w rytmie cza cza,

Celuje w singli w rytmie cza cza,

Wypuszcza strzały w rytmie cza cza,

Już nie ma siły, bo tych singli dużo jest!

Księżyc nie pomógł wcale,

Słowik tak samo nie,

Amor w dzisiejszym świecie

W tym rytmie cza cza cza cza cza cza cza cza napracuje się!

 

Ref.:

Amorek strzela w rytmie cza cza,

Wyjmuje strzały w rytmie cza cza,

Wybiera cele w rytmie cza cza,

Tych celów aż za dużo wokół niego jest!

Amorek strzela w rytmie cza cza,

Celuje w singli w rytmie cza cza,

Wypuszcza strzały w rytmie cza cza,

Już nie ma siły, bo tych singli dużo jest!