Pani bibliotekarka na tropie

 Autor: Eliza Mikulska

Tytuł: Pani bibliotekarka na tropie

Ilustracje: Natalia Mikulska

Wydawnictwo: Lucky

Cykl: Zaczarowana pani bibliotekarka

Tom: 2

Liczba stron: 224

Oprawa: miękka

Data wydania: 2023

ISBN: 978-83-67787-31-4

 

W naszym miasteczku dzieje się coś dziwnego. Musimy się dowiedzieć, co to jest i pomóc naszym pupilom. (s. 30)

Od trzech tygodni tropię książki w szkolnej bibliotece – na półkach, w kartonach, wśród zakupionych nowości. Jednak jak się okazuje, nie tylko „zagubione” książki można tropić. Coś na ten temat wie Eliza Mikulska, która napisała powieść dla dzieci Pani bibliotekarka na tropie. Jest to drugi tom cyklu Zaczarowana pani bibliotekarka.

W miasteczku, w którym Ania pracuje w bibliotece, zaczynają dziać się niezwykłe rzeczy. Domowe zwierzęta zachowują się inaczej. Są agresywne, chowają się po kątach, a weterynarz nie wie dlaczego. Wybita szyba w sali biologicznej spowodowała duże zniszczenia – pokaleczone rośliny, martwe rybki. Ale to nic! Z lokalnego muzeum drzwiami i oknami ucieka… wystawa przyrodnicza, a z pobliskiego ZOO dzikie zwierzęta. Potwora na ulicy nikt się nie spodziewał. Sytuacja wymknęła się spod kontroli. Burmistrz prosi Anię i Juliana o pomoc w opanowaniu sytuacji i przywróceniu porządku w miasteczku. Ola również pomaga. Tymczasem okazuje się, że Anna straciła swoją magiczną moc…

Ponownie wybrałam się w czytelniczą podróż z koleżanką bibliotekarką. Pani Ania stała się osobą otwartą, sympatyczną i uśmiechniętą, a biblioteka nie tylko wypożyczalnią książek, ale także… azylem i centrum dowodzenia. To, co się działo w miasteczku, przechodziło ludzkie pojęcie. Zwierzęce raczej też. Długo nie mogłam zrozumieć, co się takiego dzieje, skąd te wszystkie dziwaczne przypadki i wypadki. Autorka zadbała o szybkie tempo akcji i jej liczne, niesamowite zwroty. Przygód nie brakuje, emocji tym bardziej, zwłaszcza że klimat jest tajemniczy i nieco mroczny. Strach paraliżujący domowe zwierzęta udziela się czytelnikowi niezależnie od wieku. Pani Wandzie także, a jakże!

Nuty Feliksa

Autor: Beata Sarnowska

Tytuł: Nuty Feliksa

Ilustracje: Małgorzata Detner

Wydawnictwo: Skrzat

Liczba stron: 136

Oprawa: miękka 

Data wydania: 2021

ISBN: 978-83-8207-039-2

 

 

 

Warmia i Mazury pełne są urokliwych miasteczek i zakątków. Do jednego z nich zaprasza Beata Sarnowska w powieści dla dzieci Nuty Feliksa.

Naprawdę nie zabrałam tych nut! (s. 61)

W miasteczku Małe Warmińskie doszło do skandalu. Z muzeum zginął najcenniejszy eksponat – nuty znanego kompozytora. W tym czasie Wiki, Wiktor i Stefan zamierzają nakręcić z ekipą telewizyjną reportaż o swojej miejscowości. Nieoczekiwanie przygoda dziennikarska zamienia się w detektywistyczną. Grupa przyjaciół jest na tropie złodzieja nut Feliksa Nowowiejskiego! Kiedy podejrzanych przybywa, a tropy się urywają… I tu, młody czytelniku, jest miejsce dla ciebie – możesz pomóc rozwiązać zagadkę.

 

Czyli mamy kolejną podejrzaną. (s. 54)

Małe Warmińskie to wyjątkowe miejsce na Warmii, w którym niezameldowanymi mieszkankami są… kaczki. Wprawdzie nazwa jest wymyślona, ale to prawdziwe miasto, bliskie sercu autorki. Głównymi bohaterami są dziesięciolatkowie mieszkający przy ulicy Misia o Bardzo Małym Rozumku na Osiedlu Bajkowym. W nakręceniu reportażu pomaga im dziennikarz z regionalnej telewizji Mateusz Garwoliński. W miasteczku najważniejsza jest pani burmistrz, jedna z podejrzanych o niecny czyn. W tym niechlubnym gronie znaleźli się także jej sekretarka, kierownik muzeum, stażystka z muzeum. Każdy podejrzany miał powód, by ukraść nuty. W powieści pojawiają się także zwierzęcy bohaterowie, jednak szkoda, że tak ich niewiele. 

Na tropie profesora z psem

Autor: Beata Sarnowska

Tytuł: Tajemnica profesora w meloniku

Ilustracje: Artur Nowicki

Wydawnictwo: Skrzat

Seria: Miejskie tajemnice

Tom: 3

Liczba stron: 168
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Data wydania: 2019

ISBN: 978-83-7915-685-6

Otrzymałam niecodzienne zaproszenie do poznania Torunia od Beaty Sarnowskiej w postaci… książki Tajemnica profesora w meloniku. Grzechem byłoby nie skorzystać.

Ekspozycja w rodzinnym domu astronoma, odwiedziny pokoju, w którym się wychowywał… (s. 8)

Polonistka Kamy i Zuzy zadała na weekend pracę domową – napisać wypracowanie na temat odwiedzonej wystawy. Mama Zuzy wpadła na pomysł. Zawiozła dzieci do Torunia, do swej siostry Agaty, by zwiedziły wystawę w Domu Mikołaja Kopernika. Do dziewcząt dołączyli Wojtek i Krzysiek. Ciotka Agata zapewniła dzieci, że zwiedzą nie jedną wystawę. Ciekawe, co miała w planach? Na pewno coś interesującego, w końcu zawód i obietnica złożoną rodzicom dzieci zobowiązują!

Źródło: Beata Sarnowska "Tajemnica profesora w meloniku".

…mieliśmy spędzić dzień na toruńskiej starówce i dobrze się bawić. (s. 10)

Matejkowski obraz

Autor: Joanna Jodełka

Tytuł: 2 miliony za Grunwald

Wydawnictwo: WAB

Liczba stron: 384
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Data wydania: 2018

ISBN: 978-83-280-6027-2 

Dla ratowania płótna, dla ratowania Bitwy, dla ratowania nadziei! (s. 20)

Powieść Joanny Jodełki 2 miliony za Grunwald dziś „ratuję” od zapomnienia, by inni Polacy mogli poznać niezwykłe losy obrazu Jana Matejki Bitwa pod Grunwaldem.

Obecnie zajmuję się, że tak powiem, skutkami bitwy pod Tanennbergiem. Grunwaldem, jak mówią Polacy. (s. 75)

W maju 1938 roku Gerhard von Lossow jedzie z misją dyplomatyczną do Warszawy. Na jego liście znajdują się obiekty ciekawe dla Niemców, w tym jeden dla samego Austriaka. To najsłynniejszy obraz Matejki, ukazujący zwycięstwo Polaków nad Krzyżakami. Według Niemców Polacy chwalą się rozgromieniem krzyżackiej potęgi. Tamta pamiętna bitwa na ponad pięćset lat zablokowała im drogę na wschód. Nie mogą tego przeboleć. Ich duma narodowa została urażona. Mają niecne plany wobec tego… historycznego paszkwilu. Bardzo niecne.

I jak przyjdzie co do czego, to wywieźć Bitwę. Radzę. Nie czekając. (s. 109)

Żyd Daniel Faber ma wiele wspólnego ze sławnym obrazem. Dba o niego jak o własne dziecko, a ma syna Jona. Faber radzi wywieźć dzieło na wschód dyrektorowi Zachęty Stanisławowi Mikuliczowi-Radeckiemu i wiceprezesowi Stanisławowi Ejsmondowi, którego ojciec już raz obraz wywiózł z kraju. Wielkość i ciężar dzieła nie ułatwiają zmiany jego adresu. Problem z wyjęciem płótna z ram i ze zdobyciem odpowiedniego środka transportu spędza sen z powiek kilku osobom, bo „takie dobro kultury jest najważniejsze”. Łut szczęścia pojawił się w osobie Dziurawca i koni. Niezwykły konwój rusza w niebezpieczną drogę do Lublina.

Rzesza wyznaczyła nagrodę dla tego, kto wyjawi miejsce przechowywania Bitwy. Dwa miliony marek. (s. 285)

Wykopaliska na Krecie

Autor: Marta Guzowska

Tytuł: Wszyscy ludzie przez cały czas

Wydawnictwo: WAB

Cykl: Mario Ybl

Tom: 3

Liczba stron: 400
Oprawa: miękka
Data wydania: 2015

ISBN: 978-83-280-0999-8

Słynny antropolog Mario Ybl udaje się na wyprawę archeologiczną do Grecji. Zamiast słonecznego pejzażu rodem z katalogu turystycznego zastaje szarość wiosennej Krety: mroczne ulice, przez które przemykają ubrane na czarno kobiety, niewielki wykop, po którym hula lodowaty wiatr, wilgotne, pachnące kurzem muzeum. W ruinach starożytnej świątyni znaleziono szkielet człowieka. Mario podejrzewa, że składano tam ofiary z ludzi. Szybko okazuje się jednak, że góry i wioski współczesnej Krety kryją więcej złowrogich tajemnic niż świat antyczny.

Jak to mówią: możesz oszukać wszystkich przez jakiś czas albo kilka osób przez cały czas, ale nie zdołasz oszukiwać wszystkich ludzi przez cały czas. (s. 88)

Te słowa Abrahama Lincolna stały się podstawą do tytułu trzeciej części cyklu Mario Ybl Marty Guzowskiej – Wszyscy ludzie przez cały czas. Tytuł jest nieco zagadkowy, a jego zrozumienie zajmie kilkaset stron powieści. Jest na co czekać.

Od kiedy pojawiłeś się we Vrachos, mamy sporo kłopotów. (s. 183)

Arogancki, cyniczny profesor antropologii Mario Ybl wykonuje z marszu błyskotliwe analizy szkieletów. On wie po prostu wszystko, co dotyczy kości. Żyje w swym świecie, nic go nie obchodzi, ma kłopoty z komunikacją. Nic dziwnego, że wiele osób go nie lubi, bo on lubi ich denerwować, mówiąc delikatnie. Wali prawdę prosto z mostu, jest pyskaty i złośliwy, obraża rozmówców, zrażając ich do siebie jeszcze bardziej. Ale są i tacy, którzy go lubią! To profesor Galanaki zafascynowana intelektem antropologa. Pojawia się też Pola, jego dawna miłość, która ma mu wiele za złe, lecz ceni jego wiedzę i lubi z nim pracować.

Uważaj na siebie, Mario. (s. 88)

Muzeum Kasprowicza cz. 4

Muzeum Kasprowicza w Inowrocławiu skrywa w sobie nie tylko tajemnice pisarzy, ale tez miasta. Inowrocław zwany jest „miastem na soli”, dlatego też musiałam zejść do piwnicy muzeum. Znalazłam się w mini kopalni soli. Zapraszam na zwiedzanie!

Tradycyjne przywitanie:

Tablica sygnalizacyjna i ostry dźwięk dzwonka – schodzimy na dół:

Średniowieczne księgi

W czasie pobytu w sanatorium jeździłam na wycieczki i tak trafiłam do Gniezna. I to dwukrotnie przez przypadek! Odwiedziłam Muzeum Początków Państwa Polskiego. Trochę się nim rozczarowałam, między innymi dlatego, że tuż po projekcjach multimedialnych było mało czasu na obejrzenie wystaw w trzech salach (!). Dlatego też dosłownie latałam z aparatem i fotografowałam, głównie książki – te jedne z pierwszych. Nie zapamiętałam i nie sfotografowałam, co to za pozycje, bo napisy były na szybach wystawowych, czasem z daleka od danej pozycji. Także dziś podziwiacie książki, a właściwie księgi średniowieczne. Czyż nie chciałoby się wziąć ich do rąk, przekartkować, pooglądać i poczytać? Ja bardzo bym chciała… 

 

Legenda o św. Jadwidze Śląskiej 1353 r.

 

Muzeum Kasprowicza cz. 3

Trzecia sala w Muzeum Jana Kasprowicza poświęcona jest innemu pisarzowi i prawnikowi w jednym, pochodzącemu z Pakości pod Inowrocławiem. To Stanisław Szenic, autor wielu książek poświęconych historii Polski oraz publikacji o tematyce niemcoznawczej.

Tu jako szkrab na rękach mamy:

Muzeum Kasprowicza cz. 2

Dziś kolejna wizyta w Muzeum Kasprowicza w Inowrocławiu. Tym razem zwiedzicie salę poświęconą młodopolskiemu pisarzowi Stanisławowi Przybyszewskiego, który urodził się we wsi Łojewo pod Inowrocławiem. A oto on sam:

Muzeum Kasprowicza cz. 1

Inowrocław to miasto, w którym urodziło się kilka znanych osób. Na pewno Kazimierz Wielki, prawdopodobnie Władysław Łokietek. W Szymborzu, wówczas wsi pod Inowrocławiem, dziś dzielnicy tego miasta, 12 grudnia 1860 roku przyszedł na świat Jan Kasprowicz.

Muzeum znajduje się w okazałym gmachu:

Jedna sala jest poświęcona poecie Janowi Kasprowiczowi:

Nad lampą wisi obraz pędzla samego poety, przedstawiający Mysią Wieżę w Kruszwicy. Większość obrazów poeta sam zniszczył, choć inni uważali, że miał talent malarski.

 

Jan Kasprowicz w młodości

I w wieku dojrzałym:

Po prawej stroni u góry matka poety.

I to tyle na dziś...